Persoonlijk

Mijn vader zijn strijd tegen kanker

Jullie hadden het waarschijnlijk al een beetje meegekregen via social media, dat mijn vader ernstig ziek was. Toch hield ik het op mijn blog nog een beetje op de achtergrond, want het was het goede moment nog niet.

Wie mij al langer kent weet dat de strijd tegen de ziekte kanker in 2012 begon. Er werd slokdarmkanker geconstateerd en de behandeling werd al vrij snel in werking gezet. Spannende tijden braken aan, maar de operatie ging gelukkig goed. Daarna kwam het herstel. In het begin hadden we nog hoop dat alles weer goed zou komen. Dit veranderde langzaam toen we begonnen te merken dat het eten nog steeds niet goed ging en dat hij eigenlijk weer achteruit begon te gaan.

Na twee jaar schoon te zijn geweest werd in februari van dit jaar opnieuw kanker bij hem geconstateerd. Deze keer met uitzaaiingen. Er viel niets meer aan te doen. Eerst keken we nog maanden vooruit, dit veranderde op den duur naar weken en sinds hij met een longontsteking in het ziekenhuis kwam, begonnen we meer te denken aan dagen… Vooral deze week toen het ineens veel slechter ging.

IMG_7035 (2)

Maandagavond ging ik naar hem toe met een cadeautje. Het was eigenlijk een Vaderdagscadeautje, maar ik voelde al aankomen dat hij Vaderdag niet meer zou halen. Hij was helemaal verbaast dat ik een cadeautje voor hem had, maar hij was wel erg dankbaar. Dinsdag voor ik naar school ging nam ik afscheid van hem. Hij wenste me nog succes met mijn herkansingen. ‘Tot morgen’, zei ik. Met een raar onderbuikgevoel verliet ik huilend het huis.

Woensdagavond kwam ik weer thuis en heb ik mijn vader niet meer gesproken. Hij had een slaapmiddel gekregen en is niet meer bij bewustzijn geweest. De woorden ‘Tot morgen’, waren dus de laatste woorden die ik met hem heb gewisseld. Op donderdagochtend 18 juni is hij om 5 uur overleden.

We zullen je missen lieve papa. Je bent niet helemaal weg, want je zult er voor altijd zijn in ons hart.

Lots of love,
Floor Flawless

Het afscheidscadeau werd mede mogelijk gemaakt door ShirtsOfCotton

 

30 thoughts on “Mijn vader zijn strijd tegen kanker

  1. Oh meid, wat een verschrikkelijk nieuws 🙁 Ik wil je ontzettend veel sterkte toewensen. Als je nood hebt aan een babbel, weet je me te vinden. Een hele dikke knuffel! X

  2. Lieve schat toch, ik las het net op Facebook inderdaad. Ik wist niet goed dat dit met je vader aan de hand was… maar wat ik wel weet is dat kanker een verschrikkelijk iets is. Ik wens je alle sterkte van de wereld, dat verdien je. xxx Lucinda

  3. gecondoleerd! ik huil eigenlijk een beetje van je post. mijn vader is 25 jaar lang ziekgeweest. ook veel onderzoeken en kuren ondergaan en gedaan met de garandering dat hij beter werd maar dat was 2 jaar al neit meer zo. 2008 tot 2010 was het alleen maar erger geworden. op mijn dans avond van stijldansen kon hij niet meer mee. liep de kamer binnen voordat ik wegging. de tranen liepen over de wangen en had er een slecth gevoel bij. gelukkig had ik een camera en werd mijn avondje gefilm door mijn moeder. toen ik thuis kwam na dansen sávonds laat was hij nog wakker. ook de worden “tot morgen” nog gehoord. wij met de gedahcten om sochtends mijn dans films te laten zien. alsnog voelde ik me er neit goed bij maar omdat hij er vrolijk en toch er bij was was het vervaagd. toen het ochten was was ik vroeg wakker. rende me ma na een paar uur erna de kamer uit dat mn vader was flauw gevallen. maar was erna nooit meer bij gekomen. ook “tot morgen waren de laatste woorden die ik had gehoord.

    Meis. ik wens je veel sterkte !

  4. Gecondoleerd en heel veel sterkte!
    Ik word best verdrietig van je verhaal, mijn vader heeft kanker gehad en is nu “schoon” maar ik weet dat er altijd nog kans is dat het terug komt (zelfs met de medicijnen die hij ertegen slikt).
    Nogmaals, heel veel sterkte meid!

  5. Ai wat naar dat je vader de strijd tegen kanker heeft verloren. Sterkte met het verwerken van dit verlies. Ik vind het wel heel mooi dat je hem nog een cadeautje hebt kunnen geven.

  6. Beste Floor,

    Gecondoleerd.
    Ook al ken ik je niet persoonlijk, ik lees je blog al een poosje met veel plezier en daardoor lijkt het wel een beetje zo.
    Daarom heeft je blog mij geraakt.
    Het lijkt me heel moeilijk om op jouw leeftijd je vader te verliezen.
    Ik heb twee dochters van ongeveer jouw leeftijd en ik weet dat je af en toe je ouders dan nog hard nodig hebt.
    Maar toch… Uit je blogs maak ik op dat je een meid bent met doorzettingsvermogen en lef en ik hoop dat je daar nu kracht uit kan halen in deze moeilijke tijd!!

    Warme groet van Spooky

  7. Wat vreselijk dat je je vader hebt moeten verliezen, nu al! Het is een vreselijke ziekte die helaas nog steeds de wereld niet uit is en steeds meer voor komt. Zo oneerlijk.. Gecondoleerd en heel veel sterkte met het verdriet.

  8. Ik ken je niet, maar ik weet hoe je je voelt. Sterkte meisje, zware tijden zijn het. Maar je zal zien dat de herinneringen steeds meer betekenis gaan krijgen. Xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.